روش پنی در رابطه؛ راه‌های سالم بیرون آمدن از بازی روانی

روش پنی در رابطه؛ راه‌های سالم بیرون آمدن از بازی روانی

نویسنده: delvisa پنج‌شنبه 07 آبان 1405 1 0
روابط سمی

روش پنی در رابطه؛ راه‌های سالم بیرون آمدن از بازی روانی

روش پنی در رابطه با کم‌رنگ شدن تدریجی توجه، اعتمادبه‌نفس شما را می‌گیرد؛ نشانه‌ها و راه برخورد سالم با آن را بخوانید تا آگاهانه تصمیم بگیرید.


  • نکات کلیدی:
  • - روش پنی در رابطه یعنی اول توجه زیاد و بعد کم شدن تدریجی محبت تا رابطه با کمترین تلاش ادامه پیدا کند.
  • - شروع پرشور و بعد سرد شدن ناگهانی، کم شدن پیام و بی‌میلی برای برنامه گذاشتن از نشانه‌های مهم است.
  • - رفتار سینوسی یعنی ناپدید شدن و برگشتن با بهانه، اغلب برای سنجیدن میزان تحمل شماست.
  • - این رفتار می‌تواند باعث سردرگمی، اضطراب و کم شدن اعتمادبه‌نفس شود.
  • - گفت‌وگوی روشن، تعیین حد و مرز و تمام کردن محترمانه رابطه، جایگزین سالم این بازی است.
  • - اگر سردرگم و فرسوده شده‌اید، با یک مشاور یا روان‌شناس درباره شرایط خود صحبت کنید.

آشنایی این روزها خیلی وقت‌ها با چند پیام شروع می‌شود. اولش همه‌چیز گرم و هیجانی است. پیام‌های پشت سر هم، تعریف‌های زیاد، برنامه‌های جذاب و حسی که به شما می‌گوید فرد مهمی برای طرف مقابل هستید. بعد بدون دلیل روشن همه‌چیز کم‌رنگ می‌شود. جواب‌ها دیر می‌آید، برنامه‌ها عقب می‌افتد و صمیمیت کمتر می‌شود. شما می‌مانید و کلی سؤال بی‌جواب.

روش پنی در رابطه دقیقاً همین الگوست. توجه اول زیاد است و بعد قطره‌قطره کم می‌شود؛ درست مثل سکه‌هایی که کم‌کم داخل قلک می‌اندازند تا با کمترین هزینه، رابطه را سرپا نگه دارند. شناخت این الگو کمک می‌کند زودتر تصمیم بگیرید و کمتر آسیب ببینید.

روش پنی در رابطه یعنی چه؟

تصور کنید کسی در هفته‌های اول آشنایی تمام انرژی خود را می‌گذارد. مدام پیام می‌دهد، حال شما را می‌پرسد، برای دیدن شما وقت می‌گذارد و از آینده حرف می‌زند. شما احساس خاص بودن می‌کنید و کم‌کم دل می‌بندید. بعد از مدتی همین فرد آرام‌آرام عقب می‌کشد. کمتر زنگ می‌زند، برای قرار بعدی پیش‌قدم نمی‌شود و از نظر عاطفی و کلامی سردتر می‌شود.

به این الگو روش پنی (Penny Method) می‌گویند. اسم آن از قلک (Piggy Bank) گرفته شده است. اول سکه‌های درشت توجه خرج می‌شود و بعد فقط سکه‌های ریز می‌اندازند؛ یعنی فقط در حدی توجه می‌دهند که شما کاملاً ناامید نشوید و در رابطه بمانید. گاهی هم اگر حس کنند دارید فاصله می‌گیرید، دوباره کمی بیشتر توجه می‌کنند تا شما را نگه دارند و بعد دوباره به همان کم‌توجهی برمی‌گردند.

این رفتار ترکیبی از دو الگوی آشناست: بمباران عشق (Love Bombing) یعنی بمباران اول رابطه با محبت و وعده، و خرده‌نان‌دهی (Breadcrumbing) یعنی دادن توجه‌های کوچک و مقطعی برای سرگرم نگه داشتن شما. نتیجه آن رابطه‌ای است که با حداقل تلاش یک نفر ادامه پیدا می‌کند.

نکته مهم: اگر توجه اول رابطه کم‌کم به حداقل رسید، آن را به حساب مشغله نگذارید؛ الگوی مداوم کم‌رنگ شدن را جدی بگیرید.

نشانه‌های روش پنی در رابطه که باید جدی بگیرید

تشخیص این الگو همیشه ساده نیست چون با خاطره خوب روزهای اول قاطی می‌شود. اما چند نشانه مشخص دارد که اگر کنار هم دیده شوند، باید مکث کنید.

نشانه اول، شروع اغراق‌شده است. جملاتی مثل تو همان کسی هستی که همیشه دنبالش بودم، مطمئنم ما برای هم ساخته شده‌ایم یا همه‌چیز تو بی‌نقص است در همان هفته‌های اول شنیده می‌شود. توجه واقعی آرام‌آرام عمیق می‌شود، اما در بمباران عشق همه‌چیز از همان اول بزرگ و شتاب‌زده است.

نشانه دوم، افت محسوس تلاش است. کسی که هر روز پیام می‌داد حالا دیر جواب می‌دهد. کسی که برای دیدن شما برنامه می‌چید حالا می‌گوید ببینیم چه می‌شود. صمیمیت کلامی و عاطفی کم می‌شود و شما مدام باید حدس بزنید چه اتفاقی افتاده است.

نشانه سوم، رفتار سینوسی است. همه‌چیز خوب پیش می‌رود و ناگهان فرد ناپدید می‌شود. چند روز یا حتی یک هفته خبری نیست. بعد با یک بهانه برمی‌گردد؛ سرم شلوغ بود، یکی از آشناها مریض بود، گوشی دستم نبود. سم موریس (Sam Morris)، مربی رابطه، می‌گوید این رفت‌وبرگشت‌ها اغلب آزمونی برای دیدن میزان تحمل شماست؛ ببینند چقدر کم‌توجهی را قبول می‌کنید.

  • اول رابطه مدام در دسترس بود، حالا حتی برای یک پیام کوتاه هم وقت ندارد.
  • شما همیشه شروع‌کننده گفت‌وگو و پیشنهاددهنده قرار هستید.
  • وقتی اعتراض می‌کنید، شما را حساس یا بی‌حوصله خطاب می‌کند.
  • بعد از هر فاصله گرفتن شما، کمی مهربان می‌شود و دوباره سرد می‌شود.
هشدار: ناپدید شدن چندروزه و برگشتن با بهانه، توجه نیست؛ آزمونی برای سنجیدن میزان تحمل شماست.

چرا برخی افراد سراغ این رفتار می‌روند؟

همه کسانی که این‌طور رفتار می‌کنند، از قبل نقشه نکشیده‌اند. انگیزه‌ها فرق دارد. بعضی‌ها عاشق هیجان شروع آشنایی‌اند. تعقیب و به دست آوردن برایشان جذاب است، اما وقتی رابطه شکل می‌گیرد و صمیمی‌تر می‌شود، حوصله‌شان سر می‌رود. برای همین کم‌رنگ می‌شوند و دنبال هیجان تازه می‌گردند.

بعضی‌ها هم می‌خواهند چند گزینه را هم‌زمان نگه دارند. به این کار بنچینگ (Benching) می‌گویند؛ یعنی شما را روی نیمکت ذخیره نگه می‌دارند تا اگر گزینه دیگری نشد، سراغ شما بیایند. در این حالت کم‌توجهی عمدی است تا شما کاملاً نروید و کاملاً هم نزدیک نشوید.

گروه دیگری از روی ترس عقب می‌کشند. ست آیزنبرگ (Seth Eisenberg)، کارشناس رابطه و مدیرعامل بنیاد پرس (PAIRS Foundation)، توضیح می‌دهد که بعضی افراد از طرد شدن یا آسیب دیدن می‌ترسند. برای همین طرف مقابل را می‌آزمایند تا ببینند برای نگه داشتن رابطه چقدر تلاش می‌کند. مشکل اینجاست که همین عقب‌نشینی، همان اتفاقی را می‌سازد که از آن می‌ترسند؛ یعنی طرف مقابل احساس نادیده گرفته شدن می‌کند و می‌رود.

سبک دلبستگی ناسالم هم می‌تواند نقش داشته باشد. کسی که صمیمیت برایش اضطراب‌آور است، یک روز نزدیک می‌شود و روز دیگر فاصله می‌گیرد. این بهانه‌ای برای ادامه رفتار نیست، اما کمک می‌کند بفهمید مشکل از ارزش شما نیست.

این بازی روانی با ذهن و احساس شما چه می‌کند؟

سخت‌ترین بخش این تجربه، سردرگمی است. ساندرا کوشنیر (Sandra Kushnir)، درمانگر خانواده، می‌گوید وقتی کسی اول با محبت زیاد جلو می‌آید و بعد فقط گاهی ذره‌ای توجه نشان می‌دهد، شناخت شخصیت واقعی او دشوار می‌شود. شما نمی‌دانید کدام چهره واقعی است؛ آن فرد مهربان اول آشنایی یا این فرد سرد و بی‌تفاوت.

این نوسان باعث می‌شود به قضاوت خود شک کنید. با خود می‌گویید شاید من زیادی توقع دارم، شاید سرش شلوغ است، شاید من اشتباه برداشت کردم. کم‌کم احساس ناامنی و دلشوره می‌گیرید. مدام گوشی را چک می‌کنید، پیام‌ها را مرور می‌کنید و دنبال نشانه می‌گردید.

پژوهش‌ها هم نشان می‌دهند این بی‌ثباتی می‌تواند استرس را بیشتر کند، پایان رابطه را دردناک‌تر کند و رشد فردی بعد از جدایی را سخت‌تر کند. چون شما فرصت یک رابطه شفاف و پیوسته را از دست می‌دهید و انرژی‌تان صرف حدس زدن و منتظر ماندن می‌شود.

چرخه خطرناک بعدی، توجیه رفتار است. چون خاطره روزهای خوب در ذهن شماست، امیدوار می‌مانید که همان روزها برگردد. هر توجه کوچک را به حساب ذات خوب او می‌گذارید و رفتارهای آزاردهنده را نادیده می‌گیرید. ذهن شما دنبال یک پایان روشن است و برای همین ماندن را به رفتن ترجیح می‌دهد، حتی وقتی دلیلی برای امیدواری واقعی نیست.

اشتباه رایج: هر توجه کوچک بعد از بی‌توجهی طولانی به معنی تغییر نیست؛ الگوی کلی رابطه را ببینید، نه یک پیام خوب را.

به‌جای بازی، شفاف و محترمانه پیش بروید

این الگو فقط به شما آسیب نمی‌زند. کسی که بازی می‌کند هم نمی‌تواند اعتماد واقعی بسازد. ست آیزنبرگ می‌گوید فردی که مدام عقب می‌کشد شاید حس کنترل داشته باشد، اما در عمل راه ساختن یک پیوند مطمئن را می‌بندد. رابطه سالم با آزمون گرفتن و حدس زدن جلو نمی‌رود؛ با حرف زدن روشن جلو می‌رود.

اگر در چنین رابطه‌ای هستید، اول مشاهده کنید و بعد حرف بزنید. بدون دعوا و کنایه بگویید چه چیزی اذیت‌تان می‌کند. برای نمونه بگویید در هفته‌های اول هر روز در ارتباط بودیم، اما حالا چند روز بی‌خبری طبیعی شده و من احساس خوبی ندارم. ببینید واکنش او چیست. کسی که به شما احترام می‌گذارد، توضیح روشن می‌دهد و رفتارش را اصلاح می‌کند. کسی که بازی می‌کند، بحث را عوض می‌کند، شما را مقصر نشان می‌دهد یا دوباره برای چند روز مهربان می‌شود و به همان روال برمی‌گردد.

  • حد خود را مشخص کنید؛ بگویید چه میزان ارتباط و احترام برای شما مهم است.
  • به رفتار مداوم نگاه کنید، نه به وعده و عذرخواهی مقطعی.
  • از دوست قابل‌اعتماد یا مشاور کمک بگیرید تا از بیرون ماجرا را ببینید.
  • اگر تلاش شما یک‌طرفه است، ماندن طولانی فقط فرسودگی می‌آورد.

اگر حس شما نسبت به رابطه کم شده است، مسئولانه تمامش کنید. نگه داشتن کسی با پیام‌های گاه‌وبیگاه، خرده‌نان‌دهی است و فقط وقت و احساس او را تلف می‌کند. گوستینگ (Ghosting) یعنی ناپدید شدن بی‌خبر هم راه درستی نیست. یک جمله روشن و محترمانه خیلی سالم‌تر است؛ مثلاً بگویید برای آشنایی ارزش قائلید اما ادامه رابطه را به صلاح هر دو نمی‌بینید.

از خودتان هم چند سؤال ساده بپرسید. چرا این رفتار را تحمل می‌کنم؟ از چه چیزی می‌ترسم؟ از یک همراه واقعاً چه می‌خواهم؟ برای ساختن رابطه بهتر چه کاری از دست من برمی‌آید؟ جواب این سؤال‌ها یک‌شبه پیدا نمی‌شود، اما همین که با صداقت و احترام پیش بروید، یعنی در مسیر درستی هستید.

یادتان باشد: رابطه سالم با احترام و گفت‌وگوی روشن ساخته می‌شود، نه با آزمون گرفتن و کم‌توجهی عمدی.

جمع‌بندی

روش پنی در رابطه با شروعی پرشور و بعد کم شدن تدریجی توجه، شما را در بلاتکلیفی نگه می‌دارد و آرام‌آرام اعتمادبه‌نفس‌تان را کم می‌کند. شناخت نشانه‌ها، جدی گرفتن الگوی رفتاری و گفت‌وگوی روشن به شما کمک می‌کند از این چرخه بیرون بیایید و رابطه‌ای سالم‌تر و شفاف‌تر را انتخاب کنید.

پرسش‌های متداول

یعنی یک نفر اول رابطه توجه و محبت زیادی نشان می‌دهد و بعد کم‌کم زمان، پیام و صمیمیت را کم می‌کند تا رابطه با کمترین تلاش ادامه پیدا کند.

در روند طبیعی، هیجان اول کمتر می‌شود اما احترام و ارتباط منظم می‌ماند. در این الگو، افت توجه شدید، ناگهانی و همراه با بی‌توجهی و نوسان است.

گاهی توجه اول واقعی نیست و برای جلب اعتماد شماست. وقتی خیالش راحت شد، تلاش را کم می‌کند و فقط در حدی توجه می‌دهد که شما نروید.

بعضی افراد آگاهانه بازی می‌کنند و بعضی از روی ترس از صمیمیت یا عادت ناسالم این‌طور رفتار می‌کنند. در هر دو حالت، نتیجه برای شما فرسایشی است.

آرام و مشخص صحبت کنید. بگویید چه رفتاری تغییر کرده و چه حسی دارید و بپرسید برنامه او برای ادامه چیست. به رفتار بعدی او بیشتر از حرفش توجه کنید.

نه همیشه. اگر مهربانی فقط چند روز است و دوباره به بی‌توجهی برمی‌گردد، این همان نوسان است. تغییر واقعی باید پیوسته و قابل مشاهده باشد.

معمولاً باعث سردرگمی، اضطراب، شک به خود و کم شدن اعتمادبه‌نفس می‌شود و فرصت ساختن یک رابطه شفاف را از شما می‌گیرد.

اگر بارها حرف زده‌اید اما الگو عوض نشده، تلاش یک‌طرفه است و احساس فرسودگی می‌کنید، بهتر است با احترام و شفافیت رابطه را تمام کنید.

با افراد قابل‌اعتماد حرف بزنید، روتین روزانه منظم داشته باشید و اگر سردرگمی ادامه دارد، از مشاور یا روان‌شناس کمک بگیرید.

امتیازدهی به این مطلب

0
میانگین امتیاز: 0 · بر اساس 0 رای

دیدگاه‌ها

از مطالب جدید باخبر شوید؟
با فعال کردن اعلان‌ها، مطالب جدید این وبلاگ را از دست ندهید.

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید